Temperamenten in uitvoering

Boer zoekt vrouw is langzaam weer ten einde aan het gaan en mocht ik nu een oud artikel tegenkomen die ik voor onze schoolkrant geschreven heb een paar jaar geleden.

Wat heeft dit met temperamenten te maken hoor ik je denken? Nou in dit geval veel. Ik heb in dit artikel namelijk elk temperament uitgelegd aan de hand van een verhaal: Een boer die een kippenhok wil bouwen.

Herken jij jezelf?

De cholerische boer en zijn kippenhok

Vroeg in de morgen gaat de wekker. De wekker is precies op 7 uur gezet en zodra het alarm gaat staat de boer al naast zijn bed. Hij neemt een flinke teug adem, rekt zich uit en maakt zijn kinderen wakker. Vandaag gaat hij het kippenhok maken. Aan de ontbijttafel vertelt hij kort en krachtig aan zijn kinderen wat het plan is. Nog voordat hij z’n koffie op heeft, heeft hij de hamer al in zijn handen. Hij slaat hier een paal en daar een paal. Geeft zijn kinderen spijkers en gaat op zoek naar het draad. Voordat hij de draad goed en wel gevonden heeft, is de boer alweer aan het hameren met zijn kinderen. Overal zitten de nagels, gewoon op gevoel in de planken geslagen. “Oja, het draad”, bedenkt de boer zich opeens. Hij loopt naar het draad en ziet de kippen lopen. Hij vergeet het draad, neemt twee kippen onder zijn arm en zet ze alvast in de omheining die half af is. Hij loopt een tweede keer, pakt de draad en de andere twee kippen. Zo nu kan de boer weer verder met het werk. Zijn kinderen zitten momenteel in het zonnetje te kijken hoe de boer driftig aan de slag gaat. Hij rent van links naar rechts en slaat meerdere keren op zijn duim. Tierend en scheldend gaat hij door. Na een half uur is het hok al klaar. “Het is niet het mooiste hok van de wereld, maar ach, de kippen hebben het goed hier”, zegt de boer. Terwijl de boer zich omdraait en naar binnen loopt, valt er een plank om en zakt het gaas aan 1 kant een beetje af.

De flegmatische boer en zijn kippenhok

Vroeg in de morgen gaat de wekker. Het geluid is vervelend en de boer drukt het alarm uit, draait zich nog eens om en valt weer in slaap. Om 10 uur staat hij uiteindelijk op. Langzaam waggelt hij naar de keuken, waar zijn kinderen al zijn aan het wachten. Gisteren heeft de boer zijn kroost verteld dat ze het kippenhok gaan maken. Hij vertelt de kinderen dat een goed ontbijt nodig is, voordat je flink aan de slag kunt gaan. De boer zet de oven aan, legt de broodjes erin, zet een kop koffie, pakt de krant en gaat zitten. Een half uur later is hij heerlijk aan het genieten van een broodje spek met ei. Hij pakt zich een derde kop koffie. De kinderen van de boer zijn maar alvast buiten gaan spelen. Om 12 uur is de boer klaar met ontbijten en is hij aangekleed. De boer staat buiten en roept zijn kinderen bijeen. Hij kijkt naar al het hout in het gazon en heeft eigenlijk niet zo een zin meer. Hij deelt taakjes uit en gaat zelf eens kijken waar hij kan helpen. Zodra zijn zoon bezig is met de spijkers in de planken te slaan, besluit de boer hem te helpen. Het gaat zijn zoon moeilijk af. Hij tikt een nagel en nog een en merkt dat hij dat wel leuk werk vindt. Vlug pakt hij het doosje en is de komende twee uur bezig met de planken vol nagels te slaan. Na het nagelen neemt hij even pauze. Of ja, even.. Hij smeert boterhammen voor het hele gezin, gaat onder de boom zitten en eet de bammetjes met een kopje koffie op. Hij ziet de palen met de spijkers staan en wilt even liggen om te bedenken hoe hij weer verder moet. Uiteindelijk wordt hij wakker om 6 uur en is het alweer tijd voor het avondeten. Daar aan tafel zegt hij tegen zijn kinderen dat ze morgen maar weer verder zullen gaan.

De melancholische boer en zijn kippenhok

Vroeg in de ochtend staat de boer naar buiten te kijken. Hij geniet van de ochtend. Staart naar zijn velden en de zon. “Prachtig hoe zoiets in je eigen achtertuin kan zijn.” Hij denkt na over zijn eigen huis, waar hij opgroeide, hoe fijn het daar was. Dat is nu niet meer. De tijd van tegenwoordig, alles is zo gehaast en snel. Alles gaat met machines. “ Bah ”, denkt de boer. Opeens herinnert hij zich dat hij vandaag het kippenhok gaat maken. Hij doet het raam open en schrikt van de kou. “ Ah, bah, is het ook nog eens fris vandaag’, zegt hij. Hij loopt naar de kast en pakt zijn trui. Aan het ontbijt vertelt hij zijn kinderen het plan. In de tuin legt hij een grote plattegrond uit. Aan alles is gedacht. De planken liggen netjes op een rij. De nagels zijn precies afgeteld. Het gaas is mooi op maat geknipt. Terwijl hij de palen met zijn kinderen in de grond slaat, bedenkt hij zich of het hok toch niet groter moet. Vier kippen, zo kort op elkaar, dat is toch zielig. Hij zegt tegen zijn kinderen dat hij de plattegrond gaat aanpassen. Maar wel binnen, want buiten is het erg fris. Terwijl hij op de stoel zit, merkt hij zijn onderrug op. Die doet zeer, hij zal rustig aan moeten doen vandaag. Terwijl hij tekent, bedenkt hij dat hij ook nog een mooie versiering wil maken en ook een bordje waar de namen van de kippen op komen.

Eenmaal weer buiten merkt hij op dat het toch wel weer warm is geworden, zuchtend trekt hij zijn trui uit, roept zijn kinderen bijeen en vertelt zijn plan. Maar als ze beginnen gaat het niet zoals hij het wilt. Hij vertelt zijn plan nog eens, en nog eens en geeft uiteindelijk op. De kinderen mogen gaan spelen, hij doet het wel zelf. En nu speelt zijn rug ook nog op. Wat een ellende. Hopelijk komt het hok vandaag af, want morgen gaat het regenen. In de regen wilt hij hier liever niet staan. Alleen de gedachte al. Terwijl hij hamert en draad knipt, voelt hij dat zijn vingers ook niet meer mee willen werken als voorheen. Als zijn vrouw komt kijken, dan kan de boer het niet laten om even zijn klaagzang te laten horen. Het is allemaal wel erg veel werk. Tijdens het avondeten vertelt de boer aan tafel hoe moeilijk het wel niet was om het gaas strak te spannen en wat hij nog allemaal moet doen voordat het af is. Hij baalt, het is al avond, en de kinderen hielpen hem niet op de juiste manier en nu moet hij het ook nog alleen doen. Als het negen uur is, is het hok af. Alles staat netjes recht, met naambordje erbij. “ Zo, nu heb ik wel een warm bad verdiend”, zegt de boer. En hij draait de kraan van het bad open…

De sanguinische boer en zijn kippenhok

Het is vroeg in de ochtend en de boer trommelt zijn kinderen uit bed. Met 2 treden tegelijk rent hij de trap af om een lekker ontbijtje te maken. Vandaag gaan ze aan het kippenhok werken. Tijdens het eten vertelt de boer zijn grootste plannen. De ideeën worden steeds vreemder. “Het hout wordt geel, en we maken misschien een torentje. Nee toch blauw en dan maken we een zwembadje voor de kippen”, roept hij. Zijn kinderen liggen in een deuk. Eenmaal buiten beginnen ze samen met klussen. Ondertussen maakt de boer grapjes met al het materiaal wat hij in zijn handen krijgt. Zijn kinderen willen verder, maar op dat moment ziet de boer dat het gras nog niet gemaaid is. Eerst moet het gras gemaaid, voordat het hok er kan staan. Anders kietelt het gras aan hun teentjes. Een tijd later is het gazon gemaaid en dan herinnert de boer zich dat hij de schuur ook nog moet repareren. Aangezien er nu planken liggen, kan hij dat ook nog wel even doen. Uiteindelijk gaat hij weer verder en roept zijn kinderen er weer bij. Al lachend en gierend komt het hok steeds verder af.  Uiteindelijk is het klaar, maar de kippen slapen die avond nog niet in hun hok, want de boer vergat dat hij ook nog de schommel zou repareren en is al naar de boom gelopen, om de schommel vast te knopen, zodat hij de kippen helemaal over het hoofd ziet en ze die avond niet meer in het hok zet.

Laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:

Deze website gebruikt cookies om optimale ervaring te bieden. Mocht je daar een bezwaar tegen hebben klik dan op lees meer. Lees meer.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close